Dit boek geeft een overzicht van de vele wagens, voertuigen en ander rollend materieel dat bij de Haagse brandweer dienst heeft gedaan sinds de oprichting van het beroepsbrandweerkorps in 1889. Aan de hand van vele foto’s, tekeningen, beschrijvingen en verhalen wordt een zo compleet mogelijk beeld geschetst van de ontwikkeling van het Haagse brandweermaterieel door de jaren heen. Het boek is niet historisch opgebouwd, maar ieder type voertuig wordt afzonderlijk beschreven. Voor de beschrijvingen is teruggevallen op verschillende archieven, aangevuld met herinneringen en anekdotes afkomstig van oud-brandweermannen. Daarnaast zorgen de vele foto’s en tekeningen voor een compleet beeld.

Het boek begint met de automobielstoombrandspuit uit 1909, het eerste zelfrijdende voertuig van de Haagsche brandweer. Het grootste deel van het boek beslaat echter de ontwikkeling van de voertuigen in de 20^ste eeuw. Verder gaat “Drie eeuwen Haagsche Brandweerwagens” terug naar de wagens van de ‘paardenbrandweer’ ten tijde van de oprichting van het beroepskorps. De overgang van aandrijving door paarden en stoom naar benzine - met een goed Haags woord ‘automobilisatie’ genoemd - komt ook uitgebreid aan bod.

De brandweer van Den Haag is op materieelgebied lange tijd een van de meest toonaangevende korpsen van ons land geweest. Vele ontwikkelingen op dit gebied ontstonden in de Hofstad. Te denken valt aan de eerste adembeschermings- en waterongevallenwagen, de zogenaamde commando-maskerwagen en uiteraard de eerste brandweerhoogwerker in Nederland. Ook telde Den Haag veel bijzondere voertuigen, zoals een voorlichtingsbus en een verbindings/commandowagen op basis van een stadsbus. En welk korps bezat ooit een muziektententrekker? Verbouwingen waren in het Haagse lange tijd gemeengoed, zoals onder meer uit de beschrijving van de (vele) kraanwagens blijkt. Ook vandaag de dag is de brandweer van Den Haag het enige korps in ons land met een mobiele telekraan.

De auteurs hebben getracht om voor dit boek zoveel mogelijk nog niet eerder gepubliceerde foto’s te gebruiken. Ze zijn daar wonderwel in geslaagd. Als enige minpuntje zou men kunnen stellen dat de foto’s van de verschillende voertuigen wat lukraak door het boek heen zijn geplaatst, doch met een positievere benadering kan men evengoed stellen dat daardoor het ‘kijkgenot’ toeneemt, omdat de lezer op elke pagina weer verrast wordt. De teksten zijn helder, vlot geschreven en maken veel duidelijk zonder dat de lezer op uitgebreide technische verhandelingen stuit.

Druk, lay-out en uitvoering (gebonden in een harde kleurrijke omslag) zijn zonder meer goed. Voor de voertuigliefhebbers een boek om “van te smullen” en voor de geïnteresseerden in de vaderlandse brandweerhistorie een uitgave die veel van de technische ontwikkelingen die de brandweer van Den Haag heeft geïntroduceerd verduidelijkt. Een ‘must’voor elke brandweerliefhebber.